The Development of Mongolian Classical Music in the Socialist and Post-Socialist Periods

Abstract

This article examines the characteristics of the development of Mongolian classical music during the socialist and post-socialist periods. To regard socialist-era compositions merely as products of political policy is insufficient. Rather, they reveal composers’ creative responses to the prevailing ideology and serve as expressions of cultural reform. Western scholarship has often interpreted socialist music as a forced product or as a genre stripped of its essence, an approach that fails to capture the contemporary significance of Mongolian musical heritage. Through the analysis of archival sources and musical works of the twentieth century, this study demonstrates that the pentatonic scale functioned as a central core, preserving national heritage while simultaneously adapting to Western musical culture. The relationship between national idioms and cosmopolitanism thus lay at the heart of Mongolia’s musical development. This article aims to clarify the mutual influence of national idioms and cosmopolitanism, to explain the role of the pentatonic scale, and to synthesize relevant sources. Dominant interpretations in Western scholarship have tended to generalize and misrepresent Mongolian musical heritage, and viewing socialist-era compositions solely as products of coercive policy proves inadequate. Instead, they must be understood as unique cultural expressions shaped by the interplay of nationalism and cosmopolitanism.

Монголын сонгодог хөгжмийн социалист ба постсоциалист үеийн хөгжил

Хураангуй: Энэ өгүүлэлд монголын сонгодог хөгжмийн социалист болон постсоциалист үеийн хөгжлийн онцлогийг шинжилсэн болно. Социалист үеийн бүтээлийг зөвхөн улс төрийн бодлогын бүтээгдэхүүн гэж үзэх нь хангалтгүй. Энэ нь тухайн цаг үеийн үзэл сурталд хөгжмийн зохиолчдын уран бүтээлч хариу үйлдэл, соёлын шинэчлэлийн илэрхийлэл болж байсныг харуулдаг. Барууны судлаачид социалист үеийн хөгжмийг ихэвчлэн албадмал бүтээгдэхүүн, язгуур шинжээ гээсэн төрөл хэмээн тайлбарлаж ирсэн нь орчин үеийн монголын хөгжмийн мөн чанарыг бүрэн илэрхийлж чадахгүй байна. XX зууны монголын хөгжимд холбогдох архивын эх сурвалж, хөгжмийн бүтээлийн шинжилгээ зэргийг харьцуулсны эцэст таван эгшигт хөг нь үндэснийхээ өвийг хадгалан, өрнийн хөгжмийн соёлд ойртуулан хөгжүүлэх гол цөм болж ирсэн, үндэсний өнгө аяс ба космополитизмын харилцаа нь монголын хөгжмийн хөгжлийн төвд оршиж байсныг нотолсон. Энэхүү өгүүллээрээ үндэсний өнгө аяс ба космополитизмын харилцан нөлөөг
тодорхойлох, таван эгшигт хөгийн үүргийг тайлбарлах, холбогдох эх сурвалжуудыг нэгтгэн дүгнэхийг зорьсон. Шинэ үеийн монголын хөгжмийн тухай барууны судалгаанд давамгайлсан тайлбарууд нь монголын хөгжмийн өвийг ерөнхийлсөн, буруу ойлголтод хүргэж байсан төдийгүй тэдгээр дүгнэлтээр социалист үеийн монголын хөгжмийн зохиолчдын бүтээлүүдийг албадмал бодлогын бүтээгдэхүүн гэж үзэх нь хангалтгүй юм. Харин үндэсний үзэл ба космополитизмын харилцан нөлөөгөөр бий болсон өвөрмөц соёлын илэрхийлэл хэмээн тайлбарлах шаардлагатайг харуулж байна.

Түлхүүр үгс: монголын сонгодог хөгжим, социализм, постсоциализм, пентатоник хөг