Music Performance Anxiety: Research Scope and Conceptual Framework

Abstract

Abstract: Music Performance Anxiety (hereafter MPA) is a complex phenomenon widely prevalent among professional and student musicians, exerting a significant influence on psychological well-being and artistic performance. The purpose of this article is to identify and analyze the theoretical foundations, research developments, and key conceptual frameworks of MPA. The study employed theoretical review and comparative analysis methods, synthesizing international scholarly works in the field of performance psychology. The findings indicate that MPA manifests through the interplay of cognitive, physiological, behavioral, and sociocultural factors. Through comparative analysis of theoretical models proposed by Wilson, Kenny, Papageorgi, and Sloboda-Lehmann, a clear developmental trajectory was identified, wherein the research focus has shifted from individual personality traits toward socio-educational environments, and subsequently toward neuroscientific and intervention-based approaches.
Contemporary research increasingly tends to examine MPA not solely through the lens of individual psychological characteristics, but in connection with performance environments, educational processes, and music pedagogical methods. In particular, research demonstrates that factors such as assessment systems within music education settings, performance experience, teacher-student relationships, and expressive culture play a significant role in the emergence and manifestation of MPA (Papageorgi, Hallam & Welch, 2007; Kenny, 2011).

Хөгжимдөх үеийн түгшүүр (Music Performance Anxiety)-ийн судалгааны хүрээ, үзэл баримтлал

Хураангуй: Хөгжимдөх үеийн түгшүүр (MPA) нь мэргэжлийн болон суралцагч хөгжимчдийн дунд өргөн тархсан, сэтгэл зүй, уран бүтээлийн гүйцэтгэлд мэдэгдэхүйц нөлөө үзүүлдэг цогц үзэгдэл юм. Энэхүү өгүүллийн зорилго нь MPA-ийн онолын үндэс, судалгааны хөгжил, гол үзэл баримтлалуудыг тодорхойлон шинжлэхэд оршино. Судалгаанд онолын тойм болон харьцуулсан шинжилгээний аргыг ашиглаж, хөгжимдөх үеийн сэтгэл судлалын чиглэлд хийгдсэн олон улсын эрдэм шинжилгээний бүтээлүүдийг нэгтгэн авч үзэв. Судалгаанаас үзэхэд MPA нь танин мэдэхүйн, физиологийн, зан үйлийн болон нийгэм-соёлын хүчин зүйлсийн харилцан нөлөөллөөр илэрдэг болох нь тодорхой байна. Бид Уилсон, Кенни, Папагеорги, Слободa-Лемэн нарын онолын загваруудыг харьцуулан шинжилсний үндсэнд MPA-ийн судалгааны анхаарлын төвлөрөл хувь хүний зан чанараас нийгэм-боловсролын орчин, улмаар нейробиологи -ийн болон интервенц -ийн чиглэл рүү шилжиж ирсэн хандлага хэмээн тодорхойлогдож байна.
Орчин үеийн судалгаанд хөгжимдөх үеийн түгшүүрийг зөвхөн хувь хүний сэтгэл зүйн шинжээр тайлбарлахаас илүүтэйгээр хөгжимдөх орчин, боловсролын үйл явц, хөгжмийн сургалтын арга зүйтэй уялдуулан авч үзэх хандлага нэмэгдэж байна. Ялангуяа хөгжмийн боловсролын орчин дахь үнэлгээний тогтолцоо, хөгжимдөх туршлага, багш-сурагчийн харилцаа, илэрхийллийн соёл зэрэг хүчин зүйлс MPA үүсэх болон илрэхэд чухал нөлөө үзүүлдэг болохыг судалгаанууд харуулж байна (Papageorgi, Hallam & Welch 2007; Kenny 2011). 

Түлхүүр үгс: хөгжимдөх үеийн түгшүүр, сэтгэл зүй, хөгжимдлөг, хөгжмийн боловсрол, орчин